Thursday, August 11, 2016

ဘုရားေပၚမွာ

မနာလိုစိတ္ ေလာ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ေလာ
************************

 သည္ျမင္ကြင္းကို မၾကည့္ခ်င္။ မၾကည့္ခ်င္ ျမင္မိလ်က္သား။ မျမင္ခ်င္ၾကည့္မိလ်က္သား ဟု ပင္ဆိုရေပျခိမ့္မည္။ မၾကည့္ေသာ္လည္းျမင္ေနရေပသည္။ ျမင္ေနရေတာ့ ၾကည့္ေနမိျပန္သည္၊

 ထိုျမင္ကြင္းကို ဖဲၾကဥ္ေရွာင္ခါြ ျခင္းမျပဳ နိုင္သည္က ကိုလွေမာင္ ၏ ညံံ့ဖ်ဥ္းမူသာ ျဖစ္သည္တကား။
              စိတ္အစဥ္တြင္ အာရံုတစ္ခု မကပ္ျငိခင္က ၾကည္လင္ေနသည္။ အာရံုကပ္ျငိၿပီဆိုလွ်င္ကား ၾကည္လင္ေအးခ်မ္းမူသည္ပ်က္စီးေလ၏။ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္ျဖစ္ကာလွိဳင္းသဖြယ္ ရိုက္ခတ္ေပေတာ့သည္။ ရိုက္ခတ္လာေသာလိွဳင္းေၾကာင့္ စိတ္သည္ ေနာက္က်ိရွဳတ္ေထြးလာေတာ့၏။

ေရႊတီဂံုေစတီေတာ္၏ တန္ေဆာင္တခုတြင္ျဖစ္၏။လူသူကင္းျပတ္သည့္ေနရာ။တိုးဂိုက္(ဧည့္လ
လမ္းညႊန္အမ်ိဳးသမီးတဦး) ႏွင့္ ခရီးသြားဧည့္သည္ နိုင္ငံျခားသားတဦး၊သည္ျမင္းကြင္းမ်ိဳးက ဘုရားေပၚ
တြင္းမဆန္းပါေခ်၊ ဆန္းေနသည္က သူတို႕ႏွစ္ဦး၏ ဆက္ဆံမူ၊ လုိသည္ထက္ပိုေနေသာ ဆက္ဆံေရး
အေနအထားျဖစ္သည္။ သာမာန္ဆိုလွ်င္ ဧည့္သည္ကို ဧည္၀တ္ေက်ပြန္ရေပမည္။ ယခုမူ ထိုသို႕မ
ဟုတ္ပါေခ်။တည့္တည့္(ဒဲ့) ေျပာရလွ်င္ သမီးရည္းစားကဲ့သို႕ အျပဳ အမူမ်ိဳး၊ ဘသားေခ်ာက ၿပီတီတီ မ်က္ႏွာေပးႏွင့္
ဧည့္လမ္းညႊန္လုပ္သူကလည္း ရီေ၀ေ၀မ်က္လံုး သူ႕အျပံဳး ႏွင့္၇ွက္သလိုအရိပ္အေရာင္ လက္ေဆာင္
ေတြ တေပြ႕တပိုက္၊ သူတို႔မွာေတာ့အိုေက၊ ကိုလွေမာင္ ေဒါသေတြေ၀လို မဆံုး။ မျပံဳးနိုင္ မရူစိမ့္နိုင္။

 ထိုအခ်ိန္တြင္ မိန္းမပ်ိဳတသိုက္ ျဖတ္ေလ်ာက္လာၾကသည္။ ေခါင္းေပၚတြင္ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ပိေတာက္ ပန္းမ်ားကိုလည္း ပန္ဆင္ထားၾက၏။ေရွ႕ဆံုးမွ ေလွ်ာက္လွမ္းလာသူ၏ ဆံေကသာထက္မွ ပန္းတခက္သည္ ေျမသို႕သက္ေလ်ာကာက်လာသည္။

 သေကာင့္သား တိုးရစ္သည္ ထုိပန္းကိုေျပးကာ ေကာက္ေလ၏။ ပန္းကို တခ်က္နမ္းရွဳပ္ကာ ဧည့္လမ္းညႊန္အမ်ိဳးသမီး ၏ ေရႊရင္ႏွစ္မႊြာတြင္ ထိုး စိုက္ေလသတည္း။ဧည့္လမ္းညႊန္အမ်ိဳးသမီးကား ျပံဳးစစ မ်က္ႏွာေပးျဖင့္ ရွက္စနိုးဟန္ျပဳသည္ကို ျမင္ျဖစ္ေအာင္ျမင္လိုက္မိသည္။

ဒိုင္းကနဲ ၀ုန္းကနဲ ေပါက္ကြဲသြားသည္ဟုထင္မိသည္။ ဘယ္ေနရာက ေပါက္ကြဲသည္ဟုပင္
ေသခ်ာမသိေတာ့ေခ်၊သတိလက္လြတ္ျဖစ္ခဲ့သည္က အမွန္၊

 အမွန္ဆိုေသာ္
ကိုလွေမာင္ႏွင့္္လားလားမွ်မဆိုင္။  ထုိသူႏွစ္ဦးေရွ႕တြင္ ေခါက္တုန္႕ ေခါက္
ျပန္လမ္းေလွ်ာက္ကာ စူးစူးရဲရဲၾကည္လွ်က္ အၾကံထုတ္ေနမိသည္။တခုခုလုပ္ရန္ ၾကံစည္သည္။ တင္းမာေနေသာ ကိုလွေမာင္ ၏ အေျခအေနကို ရိပ္မိေနသည္အလားႏွစ္ဦးသားထေျပးပါေတာ့သည္။

စေနေထာင့္ အေရာက္ အမ်ိဳးသမီးသည္ ရုပ္ပါြးေတာ္ တစ္ဆူ၏ေရွ႕တြင္ပုဆစ္တုတ္ အာရံုျပဳဟန္ေဆာင္ေလသည္။
ကိုလွေမာင္သည္ သူတို႕ႏွစ္ဦးးေနာက္မွ ကပ္လ်က္လိုက္ပါလာေလသည္။ ၀တ္ျပဳေနေသာ အမ်ိဳးသမီး၏ အနားတိုးကပ္ကာ ဘုရားရွင္အားလက္အုပ္ခ်ီမိုးလ်က္ ´သတိေလးမ်ား ထားပါဦး ဘုရားေပၚမွာဟု ေလသံတိုးတိုးျဖင့္ ေျပာေလသည္။

ထိုမွတဆက္တည္း ဗုဒံသရဏံကစာမိ ဓမံသရဏံ ကစာမိ သံယံ သရဏံ ဂစာမိ ဟု အသံက်ယ္က်ယ္      ရြတ္ ဆိုလိုက္သည္။ မဆံုးလုိက္ရေခ်၊
ကၽြန္မ ဘာမ်ားလုပ္မိလုပ္လဲဟု တုန္႕ျပန္ ျခင္းကိုၾကားလိုက္ရေလ၏၊
 ကိုလွေမာင္ ထပ္မံေပါက္ကြဲသည္ေလသတည္း။
 ႏွစ္ေယာက္စလံုး ပါးရိုက္ခံရမယ္ဟု ျခိမ္းေျခာက္လိုက္ ရန္ေတြ႕လိုက္ ဘုရားရွိခိုးလိုက္လုပ္ေနသျဖင့္ ႏွစ္ဦးသား လစ္ေျပးေလေတာ့သတည္း။

မၾကည့္ခ်င္ ျမင္ေနမိေသာ အာရံုေနာက္လုိ္က္မိသည့္အတြက္ အမွားတို႕သည္ ဆင့္ကာဆင့္ကာ ျဖစ္ပြားေလကုန္ေတာ့သည္။ ျဖစ္ခဲ့ေသာစိတ္အစဥ္သည္ ဘာေၾကာင့္ရယ္တိတိက်က်မသိ၊

 ျဖစ္ခဲ့သည္က မျငင္းနိုင္ေသာ အမွန္တရား၊ သည္အျဖစ္မ်ိဳး ေနာက္ထပ္မၾကံဳ ေအာင္ ဆင္ျခင္မိရံုမွ တပါး ကိုလွေမာင္ ဘာမ်ား တတ္နိုင္ ပါမည္နည္း။

ကိုေအာင္ဟိန္း
May 15 , 2016
12:33 PM

2:43PM

No comments:

Post a Comment